• Pomoc publiczna na ratowanie i restrukturyzację
• Kompetencje MSP
• Sprawozdawczość
• Pomoc bezgotówkowa w procesach prywatyzacji
• Przykłady wyliczenia EDB
• Prawo wspólnotowe
• Ogłoszenia - pomoc publiczna

Fundusz Restrukturyzacji Przedsiębiorców, pozostający w dyspozycji Ministra Skarbu Państwa, jest systemem udzielania wsparcia na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców, o których mowa w art. 2 pkt. 8 a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. 1996 nr 106 poz. 493, z późn. zm.)(czyli przedsiębiorstw państwowych oraz spółek z udziałem Skarbu Państwa).

Fundusz Restrukturyzacji Przedsiębiorców (FRP) będący państwowym funduszem celowym, został utworzony na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.). Przychodami FRP są środki stanowiące 15 % przychodów uzyskanych z prywatyzacji w danym roku budżetowym (w związku ze zmianą Ustawy z dnia 30 sierpnia 1996r. o komercjalizacji i prywatyzacji, od lipca 2010r. wpływy na rachunek FRP uległy zmniejszeniu do końca 2011r. do wysokości 3 % przychodów uzyskanych z prywatyzacji), odsetki bankowe od środków zgromadzonych na rachunku Funduszu, odsetki od pożyczek stanowiących pomoc publiczną, środki z tytułu spłaty pomocy publicznej udzielanej w formie pożyczki oraz środki z tytułu zwrotu pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Podstawą prawną udzielenia wsparcia przez Ministra Skarbu Państwa jest rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 6 kwietnia 2007r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców (Dz. U. Nr 80, poz. 543), natomiast zasady i tryby postępowania komórek organizacyjnych MSP przy udzielaniu pomocy publicznej określa Zarządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 5 lipca 2010r. w sprawie zasad i trybu postępowania komórek organizacyjnych Ministerstwa Skarbu Państwa w zakresie planowania, gromadzenia i wydatkowania środków na wsparcie będące pomocą publiczną, monitorowania udzielonej pomocy oraz prowadzenia sprawozdawczości środków finansowych zgromadzonych na rachunku bankowym funduszu celowego pod nazwą Fundusz Restrukturyzacji Przedsiębiorców.

W chwili obecnej system udzielenia przez Ministra Skarbu Państwa pomocy publicznej oparty jest na następujących zasadach:

• nabór nowych wniosków przedsiębiorców o pomoc publiczną na ratowanie i restrukturyzację w drodze publicznego ogłoszenia,
• zaakceptowanie przygotowanych przez zainteresowane spółki programów restrukturyzacyjnych, których celem jest odzyskanie konkurencyjności na rynku – w przypadku wniosków o pomoc na restrukturyzację,
• rozpatrzenie wniosków przez powołany Zespół do Spraw Udzielania Wsparcia Będącego Pomocą Publiczną na Ratowanie lub Restrukturyzację, który jako organ opiniodawczo - doradczy Ministra Skarbu Państwa będzie wydawać rekomendacje odnośnie złożonych wniosków.
• przekazanie pozytywnie rozpatrzonych wniosków do UOKiK w celu zaopiniowania
• przekazanie poprzez UOKiK wniosków do notyfikacji w Komisji Europejskiej
• udzielenie pomocy publicznej przez Ministra Skarbu Państwa i monitorowanie sposobu jej wykorzystania,
• w przypadku niewłaściwego wydatkowania środków pomocy publicznej podjęcie działań związanych z ich odzyskaniem.

Należy zwrócić uwagę, że rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców ma charakter rozporządzenia krajowego i nie jest programem pomocowym, co w konsekwencji oznacza, że każda pomoc udzielona przedsiębiorcom na jego podstawie podlegać będzie notyfikacji w Komisji Europejskiej. W związku z tym udzielenie pomocy na ratowanie lub restrukturyzację będzie mogło nastąpić po zatwierdzeniu każdego projektu pomocy indywidualnej przez Komisję Europejską. Właściwymi przepisami wspólnotowymi na, których opiera się Komisja przy rozpatrywaniu wniosku są Wytyczne Wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244, z 01.10.2004, str. 2).

Pomoc na ratowanie lub restrukturyzacje może zostać udzielona przedsiębiorcy znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu pkt 9-11 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004).

Minister Skarbu Państwa udziela pomocy na ratowanie w formie pożyczki do 6 miesięcy. Zgodnie z wytycznymi wspólnotowymi pomoc musi być uzasadniona przez poważne trudności społeczne i nie może powodować efektów ubocznych wpływających na pozostałe Państwa Członkowskie. Zasadniczo pomoc na ratowanie musi polegać na wsparciu płynności finansowej, która jest ograniczona do kwoty potrzebnej do utrzymania działalności przedsiębiorstwa w okresie, na który pomoc została zatwierdzona. Potrzebna kwota powinna zostać obliczona na podstawie potrzeb płynności przedsiębiorstwa wynikających ze strat. W celu określenia tej kwoty należy uwzględnić wynik zastosowania wzoru podanego w § 10 ust.2 rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 6 kwietnia 2007 r. Po przyznaniu pomocy na ratowanie przedsiębiorca może wystąpić o pomoc na restrukturyzację.

Minister Skarbu Państwa udziela pomocy na restrukturyzację zasadniczo w formie: pożyczki, dotacji oraz podwyższenia kapitału zakładowego poprzez objęcie akcji lub udziałów. Pomoc na restrukturyzację powinna być ograniczona do minimum niezbędnego do przywrócenia przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku. Przyznanie pomocy musi być uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji, który musi zostać zatwierdzony przez Komisję Europejską. Plan restrukturyzacji, którego okres trwania musi być możliwie najkrótszy, musi przywrócić długoterminową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych założeń co do przyszłych warunków działania. Lepsza rentowność musi wynikać przede wszystkim ze środków wewnętrznych zawartych w planie restrukturyzacji. Restrukturyzacja musi zakładać zaprzestanie wykonywania działalności, która nawet po restrukturyzacji przynosiłaby straty. Plan restrukturyzacji musi opisać okoliczności, które doprowadziły do trudności przedsiębiorstwa, tym samym dając podstawę do oceny, czy proponowane środki są właściwe. Musi wziąć między innymi pod uwagę aktualny stan i przewidywania dotyczące popytu i podaży na odpowiednim rynku produktu, z podaniem scenariuszy opartych o najkorzystniejsze, najmniej korzystne i pośrednie założenia oraz o szczególne słabe i silne strony przedsiębiorstwa. Znaczący wkład w planie restrukturyzacji powinien pochodzić ze środków własnych przedsiębiorcy, włącznie ze sprzedażą aktywów, które nie są niezbędne do dalszego istnienia przedsiębiorstwa lub z zewnętrznych źródeł finansowania na warunkach rynkowych. W przypadku pomocy na restrukturyzację udzielanej przedsiębiorcy innemu niż mały, warunkiem jej udzielenia jest zastosowanie środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, w szczególności polegających na zbyciu aktywów, ograniczeniu zdolności produkcyjnych lub udziału w rynku.